8.10.2008        -    Obowiązkiem chrześcijanina przedsiębiorcy jest nieść nadzieję w dzisiejszym świecie ! 
    28.10.2008        -    Bóg zachęca chrześcijaniana przedsiębiorcę do działania strategicznego.;
    8.11.2008        -    Spotkanie całodniowe - program podamy później godz 12:00-18:00 
    25.11.2008        -    Jak przedsiębiorca ma świadczyć o Jezusie poprzez swoją firmę ? 
    9.12.2008        -    Styl działania Jezusa - źródłem sukcesu chrześcijanina przedsiębiorcy.

Relacja ze spotkania 26 kwietnia 2008 - Nowoczesna firma chrześcijanina

Nowoczesna firma chrześcijanina – wprowadzenie do „burzy mózgów”.
Nowoczesna – radząca sobie tu i teraz, ciągle młoda, pełna zapału adaptująca najnowsze rozwiązania i 
przystosowująca się do nowych sytuacji.
Firma – chodzi o działalność związaną z pracą człowieka. Firma jest związkiem ludzi który umożliwia 
realizacje określonych zadań gospodarczych.
Chrześcijanina – celem każdego chrześcijanina jest zbawienie, więc czas poświęcony na pracę musi się w ten 
cel wpisywać. Jak to pogodzić – ważne jest nauczanie Kościoła.
Jaka powinna być nowoczesna firma chrześcijanina. Potraktujmy firmę jak człowieka z jego czterema sferami 
życia: duchową , fizyczną, intelektualną i emocjonalno – społeczną.
Duchowa – sens istnienia firmy, jej misja, coś co ją wyróżnia.
Fizyczna – cała struktura organizacyjna, wszystkie procesy produkcyjne, usługowe handlowe
Intelektualna – w czym jesteśmy dobrzy, co przyswajamy najlepiej, nasz potencjał
Emocjonalno – Społeczna – relacje między pracownikami, relacje z klientami i otoczeniem.
Żeby firma była w fazie ciągłego rozwoju przynajmniej żaden z tych elementów nie powinien szwankować.
Jeśli zabraknie sensu istnienia wszystko się rozpadnie bo po co to robić, błędy w organizacji mogą 
doprowadzić do upadłości, stagnacja w sensie intelektualnym rozwoju to dzisiaj gwóźdź do trumny a także 
złe relacje mogą rozbić wszystko (odwrotnie też dobre relacje często podtrzymują to co kuleje).
Niech każdy z nas postara się spojrzeć na te cztery sfery firmy i wypisać najważniejsze cechy nowoczesnej 
firmy.
Przykłady:
Duchowa – firma ma misję i jest ona akceptowana, każdy potrafi powiedzieć dlaczego tu jest – co go trzyma 
z wyjątkiem pieniędzy, wartości wyznawane i przestrzegane zasady np. prawdomówność czy nie dajemy łapówek, 
ważne są cechy właścicieli czy kadry odpowiedzialnej jak wytrwałość, odpowiedzialność, uczciwość itp. Czy 
właściciele nie żyją w zbytkach a pracownicy ledwo wiążą koniec z końcem. W jaki sposób widać , że ktoś 
jest chrześcijaninem?

Fizyczna – dobry system płacowy oceny wydajności pracy, powiązanie sytuacji pracowników z sytuacją firmy, 
jasny podział kompetencji, dobry system przepływu informacji, zarządzania itp…

Intelektualna – jak wdrażamy nowe produkty, usługi technologie, systemy wewnętrznych i zewnętrznych 
szkoleń, planowanie rozwoju

Emocjonalno-społeczna – czy każdy jest traktowany z godnością , ma swoje miejsce i jest szanowany, 
rozwiązywanie konfliktów, osobowe relacje z klientami …

Chodzi o podanie pewnych przykładów i wypisanie ze swojego doświadczenia co w tych dziedzinach jest lub 
było najważniejsze. Czyli np. wprowadzenie odpowiedniego systemu płacowego podniosło wydajność, czy 
szczere rozmowy (dziedzina emocjonalna) dały nowy wiatr , czy też przyjście do pracy ludzi gotowych na 
rozwój i tak dalej.
Można w jednym punkcie wpisać więcej więcej innym mniej ale przynajmniej po jednej cesze powinno się 
umieścić.

A oto rezultaty naszych przemyśleń.

Duchowa - sens istnienia firmy, jej misja, coś co ją wyróżnia.
- moja relacja z Bogiem - nie ma sfery zakrytej
- pokora i cierpliwość
– troszczyć się o Boże Królestwo a reszta będzie dodana
– jasno sprecyzowana misja i jej świadomość wśród pracowników, misja odwołuje się do wartości etycznych 
chrześcijańskich - praca dla wspólnego dobra
– sensem istnienia jest bycie razem, rozwój mój i ludzi, inwestycja w ludzi
– prowadzenie ludzi, pomoc w rozwiązywaniu problemów
– dzielenie zysku zgodnie z Bożą wolą
– mówimy prawdę
– działanie w sposób rzetelny i odpowiedzialny


Fizyczna - cała struktura organizacyjna, wszystkie procesy produkcyjne, usługowe handlowe
– sprawdzeni stali dostawcy
– stanowiska pracy dostosowane do konkretnych umiejętności ludzi, organizacja pracy
– kontrola pracy w trakcie i po wykonaniu
– premie za wynik finansowy firmy i określone zachowania (też finansowe karanie za złe dla firmy postawy)
– spotkania z pracownikami, między wspólnikami
– dokładność, dbanie o drobiazgi
– bezpieczeństwo pracy
– system płacowy zróżnicowany do indywidualnych osób
– dostępność dla klienta, elastyczny czas pracy pracownika i dla klienta


Intelektualna - w czym jesteśmy dobrzy, co przyswajamy najlepiej, nasz potencjał
– wiedza branżowa
– otwartość na nowe technologie
– szkolenia, rozwój umiejętności
– tworzenie nowości, skomplikowane technologie przy pomocy prostych środków
– wykorzystanie szans we właściwym czasie
– chęć dzielenia się wiedzą
– pasja tworzenia
– podejmowanie wyzwań przekraczających zakres kompetencji


Emocjonalno - Społeczna - relacje między pracownikami, relacje z klientami i otoczeniem
– przyjmowanie ciężarów innych ludzi
– brak dystansu w stosunku do pracowników choć czasami to przeszkoda
– pozytywna samoocena pracowników wynikająca ze wzrostu umiejętności
– relacje partnerskie, szacunek
– człowiek ma poczucie że jest potrzebny i że ma zaufanie do firmy
– wykorzystanie problemów jako szansy do rozwoju z której można wyciągnąć korzyści
– dobór pracowników pod względem charakteru - np. Choleryk i flegmatyk
– przyznawać się do błędów i ponosić konsekwencje
– raczej chwalić niż ciągle wytykać błędy
– dzielić się pracą z innymi - zatrudniać
– otwartość na ludzi, zainteresowanie, wsłuchiwanie się
– "pomocowe" nastawienie na klientów
– dotrzymywanie słowa

Nowoczesna firma chrześcijanina - katecheza 26.04.2008 ks. Wiktor Ojrzyński

1.
Praca a duchowość człowieka, Benedykt XVI, 19.III.L'Osservatore Romano, 6-7.2006

Praca musi służyć prawdziwemu dobru ludzkości, «pozwalając człowiekowi, jako jednostce i jako członkowi społeczności, na rozwijanie i wypełnianie jego integralnego powołania» (por. Gaudium et spes, 35). 
Aby tak było, nie wystarczy jedynie - wszak konieczne przygotowanie techniczne i zawodowe, ani też stworzenie sprawiedliwego i uwzględniającego dobro wszystkich porządku społecznego. Potrzeba życia duchowego, które pomaga wiernym uświęcać się przez własną pracę, na wzór św. Józefa, który każdego dnia musiał troszczyć się o potrzeby Świętej Rodziny, zaspokajając je dzięki pracy swych rąk. 


2.
Co to znaczy, że firma jest firmą chrześcijanina
Być chrześcijaninem to znaczy być złączonym z Jezusem. 
Chrzest zmienia całkowicie rzeczywistość życia człowieka: poganin przez chrzest staje się chrystusowym.

Firma chrześcijanina charakteryzuje się tym, że jej właściciel to człowiek który nosi w swoim sercu Chrystusa, a więc i wszystko co robi, czyli również jego firma, jest firmą w której jest Chrystus. 
Można powiedzieć, że racją istnienia firmy jest Jezus Chrystus. 

Faktem jest to, że: firma jest firmą Jezusa. 
Ja - przedsiębiorca - otrzymuję ją w zarząd.
Najczęściej to się objawia tym zdaniem "nie da się żyć uczciwie w dzisiejszym świecie", do końca uczciwie. Nie da się ! 
Jeśli racją istnienia firmy nie będzie Jezus Chrystus, rzeczywiście nie da się. Ponieważ człowiek nie jest w stanie sprostać temu wszystkiemu co spada na niego. Chrześcijanin to człowiek, który czymkolwiek nie będzie się zajmował - nie jest sam. On zawsze jest z Jezusem. Albo właściwiej mówiąc - z nim zawsze jest Jezus.

To jest pierwszą podstawą charakteryzującą firmę chrześcijanina.
Żeby zrozumieć praktycznie, na czym to ma polegać Katechizmu mówi o "stanie łaski uświęcającej". 
Katechizm pokazuje nam fakt, - że Jezus jest w moim sercu -> to jest stan łaski uświęcającej. Teraz ten fakt, że Jezus jest obecny w moim sercu - ma konkretyzować się w działaniu i istnieniu mojej firmy. 
3.
"Nauczanie społeczne Kościoła zawiera zbiór zasad doktrynalnych, który kształtuje się w miarę jak Kościół interpretuje wydarzenia historyczne w świetle całości nauki objawionej przez Jezusa Chrystusa przy pomocy Ducha Świętego. Nauczanie to tym bardziej staje się możliwe do przyjęcia przez ludzi dobrej woli im głębiej inspiruje postępowanie wiernych." KKK 2422

"Nauka społeczna Kościoła proponuje zasady refleksji, formułuje kryteria sądów, i podaje kierunki działania." KKK 2423

4. Nowoczesny przedsiębiorca.

Kreatywność jest podstawową cechą działania ludzkiego, również w zakresie przedsiębiorczości, i przejawia się przede wszystkim w umiejętnościach planowania oraz innowacji: 
„Zorganizowanie takiego wysiłku, rozplanowanie go w czasie, zatroszczenie się, by rzeczywiście odpowiadał temu, czemu ma służyć, oraz podjęcie koniecznego ryzyka jest dziś także źródłem bogactwa społeczeństwa. W ten sposób staje się coraz bardziej oczywista i determinująca rola zdyscyplinowanej i kreatywnej pracy ludzkiej oraz jako część istotna tej pracy - rola zdolności do inicjatywy i przedsiębiorczości."
Por JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 32: AAS 83 (1991) 833
U podstaw tego nauczania leży przekonanie, że „istotnie, głównym bogactwem człowieka jest wraz z ziemią sam człowiek. To właśnie jego inteligencja pozwala odkryć możliwości produkcyjne ziemi i różnorakie sposoby zaspokojenia ludzkich potrzeb." 
Por JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 32: AAS 83 (1991) 833

5. Przedsiębiorstwo i jego cele

338. Przedsiębiorstwo musi cechować się umiejętnością służenia wspólnemu dobru całego społeczeństwa przez wytwarzanie dóbr i oferowanie usług. 
Proponując usługi i dobra, zgodnie z zasadami efektywności i zaspokojenia potrzeb różnych podmiotów, przedsiębiorstwo wytwarza bogactwa dla całego społeczeństwa: nie tylko dla właścicieli, lecz także dla innych osób zainteresowanych tą działalnością. 

Oprócz tej typowo ekonomicznej funkcji przedsiębiorstwo spełnia też rolę społeczną, stwarzając możliwości spotkania, współpracy, i dowartościowania umiejętności osób zaangażowanych. 
Tym samym wymiar ekonomiczny w przedsiębiorstwie jest warunkiem niezbędnym dla osiągnięcia zarówno celów ekonomicznych i społecznych, jak i moralnych, które należy wspólnie realizować.
Cel przedsiębiorstwa powinien być realizowany zgodnie z kryteriami ekonomicznymi, ale nie można zapominać o prawdziwych walorach umożliwiających konkretny rozwój człowieka i społeczeństwa. 
"Celem zaś przedsiębiorstwa nie jest po prostu wytwarzanie zysku, ale samo jego istnienie jako wspólnoty ludzi, którzy na różny sposób zdarzają do zaspokajania swoich podstawowych potrzeb i stanowią szczególną grupę służącą całemu społeczeństwu." (Encyklika Centesimus annus 35)
W tej wizji indywidualnej i wspólnotowej „przedsiębiorstwa nie można uważać jedynie za „zrzeszenie kapitałów”; 
jest ono równocześnie „zrzeszeniem osób”, w skład którego wchodzą w różny sposób i w różnych zakresach odpowiedzialności zarówno ci, którzy wnoszą konieczny do jego działalności kapitał, jak i ci, którzy w tę działalność wnoszą swą pracę". JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 43: AAS 83 (1991) 847. 
Członkowie przedsiębiorstw muszą być świadomi, że wspólnota, w której działają, jest wspólnym dobrem, a nie tylko strukturą pozwalającą zaspokoić wyłącznie osobiste interesy jednostki. 
Jedynie taka świadomość umożliwia budowanie ekonomii prawdziwie służącej człowiekowi oraz tworzenie projektu realnej współpracy pomiędzy grupami społecznymi.

Ważny i znaczący przykład, potwierdzający tę myśl, pochodzi z działalności dotyczącej przedsiębiorstw: spółdzielczych, małych i średnich, rzemieślniczych oraz rolnych - indywidualnych i rodzinnych. 
Nauka społeczna podkreśla ich znaczenie dla podnoszenia wartości pracy, dla rozwoju odpowiedzialności indywidualnej i zbiorowej, dla demokracji, dla wartości ludzkich, przydatnych do rozwoju rynku i społeczeństwa.
Por. JAN XXIII, Encyklika Mater et magistra: AAS 53 (1961) 422-423.

Nauka społeczna uznaje słuszność zysku jako pierwszy wskaźnik dobrego rozwoju przedsiębiorstwa: „gdy przedsiębiorstwo wytwarza zysk, oznacza to, że czynniki produkcyjne zostały właściwie zastosowane". 
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 35: AAS 83 (1991) 837.
To nie umniejsza świadomości, iż nie zawsze zysk oznacza, że przedsiębiorstwo służy właściwie społeczeństwu. KKK 2424.
Na przykład może zaistnieć taka sytuacja, „że mimo poprawnego rachunku ekonomicznego, ludzie, którzy stanowią najcenniejszy majątek przedsiębiorstwa, są poniżani i obraża się ich godność". 
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 35: AAS 83 (1991) 837.
Właśnie tak się dzieje, kiedy przedsiębiorstwo jest włączone w systemy społeczno-kulturowe wykorzystujące ludzi, skłonne do omijania zobowiązań wynikających ze sprawiedliwości społecznej i do łamania praw pracowników.

Niezbędne jest, aby w obrębie przedsiębiorstwa słuszne poszukiwanie zysku harmonijnie łączyło się z nieodzowną ochroną godności ludzi zajmujących różne w nim stanowiska. 
Oba te wymogi nie są wcale z sobą sprzeczne ze względu na to, że 
- po pierwsze, byłoby niemożliwe zagwarantowanie przyszłości przedsiębiorstwa bez produkcji dóbr i usług oraz bez osiągnięcia zysku jako końcowego efektu działalności ekonomicznej; 
- po drugie, przedsiębiorstwo, umożliwiając rozwój każdego pracownika, przyczynia się do zwiększenia produktywności i skuteczności pracy. 
Przedsiębiorstwo 
-> musi być solidarną wspólnotą, 
Por. JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 43: AAS 83 (1991) 846-848. 
a nie zamykać się w obrębie interesów korporacyjnych; 
-> musi dążyć do „społecznej ekologii" pracy i współdziałać dla dobra ogólnego również poprzez ochronę środowiska naturalnego.
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 38: AAS 83 (1991) 841 
"Odpowiedzialni za przedsiębiorstwa ponoszą wobec społeczeństwa odpowiedzialność gospodarczą i ekologiczną za swoje działania. Są oni obowiązani mieć na względzie dobro osób, a nie tylko wzrost zysku. Te ostatnie są jednak konieczne, umożliwiają przeprowadzenie inwestycji, które zapewniają przyszłość przedsiębiorstwa, gwarantują zatrudnienie." (KKK 2432)
6. Moralne odniesienia.

Aczkolwiek w działalności ekonomicznej lub finansowej poszukiwanie sprawiedliwego zysku jest do przyjęcia, to lichwa jest moralnie potępiona: „Przez lichwiarstwo i chęć zarobku, powodujące głód i śmierć swoich współbraci, spekulanci pośrednio popełniają zabójstwo, za które są odpowiedzialni" KKK 2269.

Takie potępienie rozciąga się również na międzynarodowe stosunki ekonomiczne, zwłaszcza gdy dotyczy to sytuacji krajów mniej rozwiniętych, w których nie można stosować „systemów finansowych, prowadzących do nadużyć i lichwiarstwa». KKK 2438. 
W ostatnim czasie Urząd Nauczycielski Kościoła wypowiedział się w sposób zdecydowany i jasny przeciwko tej jakże dramatycznej i rozległej praktyce: „nie pożyczać pieniędzy na lichwę, będącą plagą, która również i w naszych czasach jest haniebną praktyką, zdolną zniszczyć życie wielu osób". 
JAN PAWEŁ II, Przemówienie na audiencji generalnej: Psalm 15 - człowiek sprawiedliwy (4 lutego 2004), 3: L'Osservatore Romano (ed. pol.), 2004, nr 4, s. 42-43.



"Wszelkiego rodzaju przywłaszczanie i zatrzymywanie dobra drugiego człowieka, nawet jeśli nie sprzeciwia się przepisom prawa cywilnego, sprzeciwia się siódmemu przykazaniu" 
Dotyczy to, umyślnego zatrzymania rzeczy pożyczonych, lub przedmiotów znalezionych oszustwa w handlu, wypłacania niesprawiedliwych wynagrodzeń, podwyższania cen wykorzystującego niewiedzę lub potrzebę drugiego człowieka.
Są moralnie niegodziwe: 
spekulacja, która polega na sztucznym podwyższaniu ceny towarów w celu osiągnięcia korzyści, ze szkodą dla drugiego człowieka; 
korupcja przez którą wpływa się na zmianę postępowania tych, którzy powinni podejmować decyzje zgodne z prawem. 
przywłaszczanie i korzystanie w celach prywatnych z własności przedsiębiorstwa; 
źle wykonane prace,
przestępstwa podatkowe 
fałszowanie czeków i rachunków,
nadmierne wydatki,
marnotrawstwo, 
świadome wyrządzanie szkody własności prywatnej lub publicznej jest sprzeczne z prawem moralnym i domaga się odszkodowania." (KKK 2409) 

"Obietnice powinny być dotrzymywane i umowy ściśle przestrzegane o ile zaciągnięte zobowiązanie jest moralnie słuszne." 
"Znaczna część życia gospodarczego i społecznego zależy od wartości umów, zawieranych między osobami fizycznymi lub prawnymi, w tym umów handlowych o kupnie lub sprzedaży, umowy o wynajmie lub o pracę. Każda umowa powinna być zawarta i wypełniona w dobrej wierze." (KKK 2410) 

"Umowy podlegają sprawiedliwości wymiennej, która reguluje wymianę między osobami z uwzględnieniem poszanowania ich praw. Sprawiedliwość wymienna obowiązuje w sposób ścisły, to znaczy domaga się ochrony praw własności, spłaty długów, i dobrowolnego wypełniania zaciągniętych zobowiązań." (KKK 2411)

"Życie gospodarcze odwołuje się do rozmaitych interesów, często sprzecznych ze sobą, tym można wytłumaczyć pojawianie się konfliktów, które je charakteryzują. 
Powinno się podejmować wysiłki, by je ograniczać w drodze negocjacji, które szanują prawa i obowiązki każdego uczestnika życia społecznego, odpowiedzialnych za przedsiębiorstwa, przedstawicieli pracowników, na przykład organizacji związkowych i ewentualnie władz publicznych."KKK 2430 

"Słuszne wynagrodzenie jest uzasadnionym owocem pracy. Odmawianie go, lub zatrzymywanie może stanowić poważną nieprawidłowość i niesprawiedliwość. Aby ustalić słuszne wynagrodzenie należy uwzględniać jednocześnie potrzeby i wkład pracy każdego." (KKK 2434)

"Jest rzeczą niesprawiedliwą niepłacenie instytucjom ubezpieczeń społecznym składek ustalonych przez prawowitą władzę." (KKK 2436)

7. Rozwój solidarnej wspólnoty

Inicjatywa ekonomiczna jest wyrazem inteligencji oraz konieczności odpowiadania na potrzeby człowieka w sposób twórczy i wspólnotowy. W twórczości i we współpracy widoczna jest prawdziwa koncepcja współzawodnictwa przedsiębiorców: cum-petere, tzn. wspólne poszukiwanie najlepszych rozwiązań, aby odpowiedzieć w jak najwłaściwszy sposób na coraz nowe potrzeby. 
Poczucie odpowiedzialności wynikające z wolnej inicjatywy ekonomicznej kształtuje się nie tylko jako cnota indywidualna, niezbędna dla rozwoju poszczególnej osoby, lecz także jako cnota społeczna, konieczna do rozwoju solidarnej wspólnoty. 

„Proces ten wymaga zaangażowania tak ważnych cnót, jak rzetelność, pracowitość, roztropność w podejmowaniu uzasadnionego ryzyka, wiarygodność i wierność w relacjach międzyosobowych, męstwo we wprowadzaniu w życie decyzji trudnych i bolesnych, lecz koniecznych dla wspólnej pracy przedsiębiorstwa i dla zapobieżenia ewentualnym katastrofom". JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 32: AAS 83 (1991) 833.

"W dziedzinie gospodarczej poszanowanie godności ludzkiej domaga się praktykowania 
- cnoty umiarkowania, by panować nad przywiązaniem do dóbr tego świata. 
- cnoty sprawiedliwości, by zabezpieczyć prawa bliźniego i dać mu to, co mu się należy. 
- oraz cnoty solidarności, według "złotej zasady" i szczodrości Pana, "który będąc bogatym, dla nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić" <2 Kor 8,9>. (KKK 2407)



Role przedsiębiorcy i zarządzającego mają z punktu widzenia społecznego bardzo ważne znaczenie, ponieważ stanowią centrum sieci połączeń technicznych, handlowych, finansowych, kulturowych, co cechuje nowoczesną rzeczywistość przedsiębiorstwa. 
Podejmowane decyzje przy rosnącej złożoności działań przedsiębiorczych wywołują szereg połączonych ze sobą efektów, ważnych nie tylko pod względem ekonomicznym, ale także społecznym. 
Ze względu na to podejmowanie się odpowiedzialności przedsiębiorczej i kierowniczej wymaga - oprócz ciągłego wysiłku i specyficznego doskonalenia - stałej refleksji nad moralnymi pobudkami, którymi musi się kierować w swoich decyzjach każda osoba zajmująca to stanowisko.

8. Człowiek

Przedsiębiorcy i kierownicy nie mogą mieć na uwadze tylko celu ekonomicznego, kryterium efektywności ekonomicznej, wymogów troski o „kapitał" jako zespół środków produkcyjnych; ich szczególnym zadaniem jest rzeczywisty szacunek dla godności człowieka, wszystkich pracowników działających w przedsiębiorstwie. 
Por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 2432.
Oni właśnie „stanowią najcenniejszy majątek przedsiębiorstwa”
Por. JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 32-33: AAS 83 (1991) 832-835. 
decydujący czynnik produkcyjny. 
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 35: AAS 83 (1991) 837.
Podejmując ważne decyzje strategiczne i finansowe, decyzje sprzedaży lub kupna, powiększania czy zamykania zakładów, łączenia się przedsiębiorstw, nie można ograniczać się wyłącznie do kryteriów natury finansowej lub handlowej.

Nauka społeczna szczególny nacisk kładzie na konieczność zaangażowania się przedsiębiorcy i kierownika w taką organizację pracy w swoich przedsiębiorstwach, która by
- promowała rodzinę, a zwłaszcza matki, w spełnianiu ich zadań; 
Por. JAN PAWEŁ II, Encyklika Laborem exercens, 19: AAS 73 (1991) 625-629 
- która by wspierała w świetle ca­łościowej wizji człowieka i rozwoju „zapotrzebowanie na jakość: jakość towarów produkowanych i konsumowanych, jakość usług, z których się korzysta, jakość środowiska naturalnego i życia w ogóle"
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 36: AAS 83 (1991) 838.; 
- która by inwestowała, jeżeli sprzyjają ku temu warunki ekonomiczne i stabilność polityczna, w tych miejscach i na tych obszarach produkcyjnych, które stwarzają jednostkom i narodom „okazje do dowartościowania ich pracy".
JAN PAWEŁ II, Encyklika Centesimus annus, 36: AAS 83 (1991) 840.




Musimy być dobrymi zarządcami tego, co Bóg nam powierza, 
Benedykt XVI, 23.IX, L'Osservatore Romano, 12.2007

Po przypowieści o nielojalnym zarządcy ewangelista przytacza szereg wypowiedzi i pouczeń o tym, jaki powinien być nasz stosunek do pieniędzy i dóbr tego świata. Są to krótkie zdania, zachęcające do dokonania wyboru, który wiąże się z rady­kalną decyzją i stałą wewnętrzną czujnością. W rzeczywistości życie zawsze jest wyborem: między uczciwością i nieuczciwością, wiernością i niewiernością, egoizmem i altruizmem, dobrem i złem. 
Bardzo wymowne i kategoryczne jest zakończenie tego fragmentu Ewangelii: «Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi». Ostatecznie, mówi Jezus, trzeba podjąć decyzję: «Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!» (Łk 16, 13). 

Mamona jest słowem pochodzenia fenickiego, które oznacza bezpieczeństwo ekonomiczne i powodzenie w interesach; możemy powiedzieć, że bogactwo zostało tu ukazane jako bożek, któremu poświęcamy wszystko, aby osiągnąć dobrobyt materialny, tak że ów sukces ekonomiczny staje się dla człowieka prawdziwym bogiem. 
Trzeba zatem podjąć podstawową decyzję, dokonać wyboru między Bogiem i mamoną, między logiką, wedle której zysk jest ostatecznym kryterium naszego działania, i logiką dzielenia się, solidarności. Gdy dominuje logika zysku, pogłębia się przepaść między biednymi i bogatymi, a także coraz bardziej wyniszczające staje się korzystanie z zasobów ziemi. 
Kiedy natomiast przeważa logika dzielenia się i solidarności, można zmienić kurs i skierować na sprawiedliwy rozwój, służący wspólnemu dobru wszystkich. 
W gruncie rzeczy chodzi tu o wybór między egoizmem i miłością, między sprawiedliwością i nieuczciwością, a w ostatecznym rozrachunku między Bogiem i szatanem. Jeżeli miłość Chrystusa i braci nie jest uważana za coś dodatkowego i powierzchownego, lecz traktuje się ją jako prawdziwy i ostateczny cel całego naszego życia, trzeba umieć dokonywać zasadniczych wyborów, być gotowym do wielkich wyrzeczeń, a jeśli potrzeba, również do męczeństwa. 

Dziś, tak jak w przeszłości, życie chrześcijańskie wymaga odwagi, by iść pod prąd, kochać tak jak Jezus, który kochał do tego stopnia, że złożył siebie w ofierze na krzyżu. Moglibyśmy zatem powiedzieć, parafrazując stwierdzenie św. Augustyna, że musimy wykorzystać dobra ziemskie do zdobywania dóbr prawdziwych i wiecznych: jeśli bowiem są ludzie gotowi dopuszczać się wszelkiego rodzaju nieuczciwości, byle tylko zapewnić sobie materialny dobrobyt, który i tak zawsze jest niepewny, o ileż bardziej my chrześcijanie powinniśmy troszczyć się o osiągnięcie wiecznego szczęścia przy pomocy dóbr tego świata (por. Mowy, 359, 10). 
A zatem, jeśli chcemy, by nasze talenty i umiejętności, jak również dobra, które posiadamy, przynosiły owoce na wieczność, jedyną drogą do tego jest dzielić się nimi z braćmi i w ten sposób okazać się dobrymi zarządcami tego, co Bóg nam powierza. Jezus mówi: «Kto w bardzo małej sprawie jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w bardzo małej sprawie jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie» (Łk 16, 10).

O konieczności dokonywania dzień po dniu tego zasadniczego wyboru mówi dzisiaj w pierwszym czytaniu prorok Amos. Używając mocnych słów, piętnuje on styl życia właściwy człowiekowi, który jest pochłonięty egoistycznym dążeniem do korzyści i ucieka się do wszystkich możliwych sposobów, co wyraża się w pragnieniu zysku, pogardzie dla ubogich i wykorzystywaniu ich sytuacji dla własnych potrzeb (por. Am 4-5). Chrześcijanin musi zdecydowanie wyzbyć się takich postaw, otworzyć swe serce i wzbudzić w nim uczucia prawdziwej wspaniałomyślności. Wspaniałomyślność ta wyraża się, jak naucza Apostoł Paweł w drugim czytaniu, w szczerej miłości do wszystkich i przejawia w modlitwie.

Modlitwa o przemianę życia gospodarczego w Polsce.

Na spotkaniu 1 maja 2006 podjęliśmy inicjatywę modlitwy o przemianę życia gospodarczego w Polsce.
Modlimy się za konkretne firmy i ludzi działających w obszarze życia gospodarczego.
Forma modlitwy to 1 dziesiątek różańca i krótka modlitwa przedsiębiorcy przygotowana przez naszego duszpasterza księdza Wiktora Ojrzyńskiego:

Panie, który w pewnym okresie swego ziemskiego życia wykonywałeś określony zawód i traktowałeś go jako służbą pełnioną wobec społeczeństwa, spraw, abym sumiennie spełniał swoje obowiązki zawodowe, upatrując w nich możliwość uświęcenia siebie, swoich pracowników i okazywania miłości innym ludziom.

            Niech prowadzenie mojej firmy będzie przez wszystkich utożsamiane z „powołaniem" i podporządkowane rozeznanej misji.

            Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Każdy może się przyłączyc . Zgłoszenia i intencje proszę przesyłac na adres email it_ss@infotex.com.pl.